Platform voor de metaal- & staalverwerkende industrie
Op 26 en 27 maart stond voor het eerst Machineering NextGen Experience op de kalender. Een mondvol, maar met net dezelfde letters als het vroegere Machineering Network-event en met net dezelfde ambitie: de maakindustrie in beweging brengen. Dat zorgde enerzijds voor herkenning, maar anderzijds voor een radicaal nieuwe invulling van het concept. Want de tafels die eigen zijn aan netwerkevents werden aan de kant geschoven voor een dansvloer waar de nieuwste metaalbewerkingstechnologie op mocht swingen. Voor een eerste keer en met meer dan 1250 bezoekers, noemen we dat missie geslaagd. Voor de volgende keer graag een kleine vermenigvuldigingsdans.
Ook beursorganisatoren leven in een nieuwe realiteit. Waar vroeger de exposanten en de bezoekers zich verdrongen voor een plekje op de beursvloer, is het vandaag vechten voor elke aanwezige. Dat doe je niet door arrogant te doen en de prijzen met zeven indexatiesprongen tegelijk te laten omhooggaan, telkens als een nieuwe editie zich aandient. Nee, dat doe je door jezelf in vraag te stellen en te kijken hoe je anno 2026 dat uiteindelijke doel, de bezoeker en de exposant samenbrengen, het beste kan faciliteren. Organisator Industrialfairs zag voor zijn netwerkevent voor de metaalbewerkingssector, dat telkens netjes tussen twee edities van Machineering in posteert, nieuw bestaansrecht door in te zetten op samenwerking.
Wie de beste stukken wil afleveren, heeft immers meer nodig dan alleen maar een machine. Operatoren om ze te maken, gereedschappen om te snijden, koelsmeermiddelen om ze in topconditie te houden, meetinstrumenten voorkwaliteitscontrole, automatiseringssystemen om de medewerkers te ondersteunen … Ziedaar het concept van de beursvloer: in verschillende hubs werkten exposanten samen om te tonen welke meerwaarde een goed geïntegreerd geheel biedt in moderne productie.
Maar is dat nu een succes gebleken? Eerst en vooral applaus voor het lef. Dankzij het nieuwe concept was de beursvloer niet alleen met praattafeltjes en videoschermen gevuld. Er waren machines aan het werk. Echt aan het werk, met dank aan elke exposant die daar kosten noch moeite voor gespaard heeft. Ik weet niet hoe dat met jou zit, maar voor mij blijft dat toch het leukste aan een beursbezoek. Geen beter vertrekpunt voor een goed gesprek over nieuwe mogelijkheden in de productie.
Er waren in totaal vijf hubs, eentje minder dan oorspronkelijk aangekondigd. Maar daar kon je echt wel de metaalbewerking van vandaag en morgen horen, voelen, zien en ruiken. Mmmmmm, heerlijk. Ook aan een aantal van de ‘andere’ standen viel er voldoende te beleven. Een demonstratie laserlassen bijvoorbeeld. Of enkele grand cru’s aan smeermiddelen die werden opengetrokken en in erlenmeyers belandden. En moesten er nog robots zijn?
Inhoudelijk genoeg dus om erbij te zijn of nu toch op zijn minst een beetje spijt te hebben van je afwezigheid. Enige smet op het blazoen: plaatbewerking was wat minder present. Wouters Cutting & Welding hield de eer weliswaar hoog door dan maar de grootste machine van heel de beursvloer neer te planten. Maar ze hadden het plaatbewerkingsrijk grotendeels voor zich alleen. De concurrentie gaf niet thuis, toch als je naar traditionele bewerkingen als snijden en plooien kijkt.
Wie daarentegen naar een betere afwerking van zijn stukken zocht, kwam wel helemaal aan zijn trekken met een top-of-the-billaffiche. De hoofdrol was echter weggelegd voor verspaning. Niet toevallig, want bij die machines zit dat concept als gegoten. Waar machinefabrikanten in plaatbewerking zelf het volledige ecosysteem aan bewerkingen in huis hebben (snijden, plooien, ponsen …), heeft elk radartje in de ketting in verspaning zijn eigen specialisten. Niet dat ze niet allemaal kunnen frezen, draaien of multitasken, maar gereedschappen, koelsmeermiddelen, software … het zijn leesten die telkens om een andere schoenmaker vragen. Opvallend veel van die digitale schoenmakers tekenden ook present. Metaalbewerking is duidelijk klaar om de volgende stappen te zetten in die evolutie, die helemaal teruggaat tot de introductie van CNC-technologie.
En wat hadden de exposanten dan aan hun aanwezigheid? Met 103 waren ze trouwens, en ze werden geen exposanten maar technologiepartners genoemd. Zij mochten in totaal 1258 professionele bezoekers uit de maakindustrie ontvangen. De organisatie noemde dat een “sterke opkomst van beslissingsnemers, ingenieurs en productieverantwoordelijken. Een stevige basis voor de toekomst”. Die moet er komen in 2028. Een exacte datum werd nog niet bekendgemaakt, terwijl traditioneel die bij de afsluiting al netjes weer op de kalender staat.
Maar als er iets is dat herbekeken moet worden, dan is het net de timing. Met nog beurzen in Antwerpen op donderdag en de E3-prijs in Harelbeke op vrijdag (als ze ergens koersgek zijn, dan is het wel in West-Vlaanderen), had de beursvloer toch met stevige concurrentie af te rekenen. Dan mogen ze des te trotser zijn op het eindresultaat. Helemaal wachten tot in 2028 zul je niet moeten doen. Ook op Machineering in Brussels Expo, de grotere broer van dit netwerkevent, zal ruimte uitgetrokken worden voor zo’n hub waarin technologiepartners (ik heb mijn les geleerd) samenwerken om de toekomst van metaalbewerking te tonen. Dan kom je toch (weer) kijken?
