[00:07] Introductie van ergonomie in productieomgevingen
Kris Vandekerckhove: Welkom in de podcaststudio’s van Lauwers Mediagroep, de OOS-kamp. Vandaag hebben we een bijzonder interessante gast in de studio, want we gaan het hebben over een thema dat eigenlijk nog altijd vaak onderschat wordt, maar een enorme impact kan hebben op bedrijven en hun medewerkers. Ergonomie in productieomgevingen. Bij veel industriële processen komt nog altijd zwaar manueel werk kijken. Dan kan tillen, verplaatsen, draaien. Taken die niet alleen belastend zijn voor werknemers, maar ook een directe impact hebben op productiviteit, veiligheid en algemeen welzijn. Om het woord geluk nog maar niet in de mond te nemen. Daarom zit vandaag Thierry Reversé, zaakvoerder van Arcadel, bij ons. Arcadel uit Roeselare is gespecialiseerd in ergonomische oplossingen en helpt bedrijven om allerlei fysieke belasting drastisch te verminderen. Pneumatische manipulatoren, heb ik mij laten vertellen, en zo bij te dragen tot het geluk van de werknemers. Thierry, welkom.
Thierry Reversé: Dank u wel voor de uitnodiging.
Kris Vandekerckhove: Klopt het een beetje hetgeen dat ik hier allemaal heb zitten vertellen?
Thierry Reversé: Ja, je hebt dat mooi samengevat. Ja, behalve een verspreking hier en daar. Maar ja, dat komt allemaal goed.
Kris Vandekerckhove: Maar goed, misschien om te starten, en voor degenen die niet weten wat jullie doen, want jullie bestaan eigenlijk al van 1989, kun je kort uitleggen wat Arcadel precies doet?
[01:35] Wat Arcadel precies doet
Thierry Reversé: Zeker, met veel plezier. Je had het al kort aangeraakt, wij proberen werknemers gelukkig te maken. En dat is tweeërlei. Als je kijkt naar geluk bij werknemers, is dat enerzijds de persoon die rechtstreeks geïmpacteerd wordt, dus dat is de werknemer die dan met onze toestellen zal werken en blij zal zijn voor zijn rug, maar anderzijds ook de werkgever, want uiteindelijk is het ook belangrijk dat die werkgever gelukkige werknemers heeft die goed presteren.
Nu, dat is een vrij ruime omschrijving.
Kris Vandekerckhove: Om niet te zeggen dat het esoterisch wordt bijna.
Thierry Reversé: Ja, filosofisch misschien. Maar de bedoeling van Arcadel is dat wij samen met de klant naar oplossingen zoeken die op maat gemaakt worden voor zijn ergonomisch probleem op de werkvloer. Ik ga dat een beetje schetsen, want zorg bijvoorbeeld, dat is dikwijls een vraag die wij krijgen, dat zit niet direct in onze scope, maar het is effectief in bedrijven. Dat kunnen productiebedrijven zijn, dat kunnen logistieke bedrijven zijn, dat kunnen eigenlijk alle types van ondernemingen zijn waar er een bepaalde last is die weegt en die moet verplaatst worden, al dan niet repetitief.
Wat doen wij? Wij gaan naar de klant, wij kijken samen met de persoon wat er moet gebeuren en dan ontwikkelen wij of maken wij een voorstel voor een goede oplossing met onze tilhulpen. Je hebt het al aangehaald, pneumatische manipulatoren. Wij gebruiken eigenlijk de lucht om iets te doen zweven en gewichtloos te maken. En we doen dat samen met onze leverancier die gevestigd is in Noord-Italië, Dalmec. Een mooi familiebedrijf dat al 65 jaar actief is op die markt en dat ook pionier is op dat vlak. Dus die zijn vroeger gestart in Italië, kleinschalig. En dan langzamerhand hebben ze gezien: ja oké, daar zit toch wel iets in.
Als je weet dat vandaag het gevecht, soms binnen bedrijven, om een ergonomische oplossing op de werkvloer te krijgen, nog altijd bestaat, als je dan weet dat ze 60 of 65 jaar geleden daar al mee gestart zijn, dan kan je wel zeggen dat het een mooi verhaal is.
[03:42] Hoe Thierry Reversé bij Arcadel terechtkwam
Kris Vandekerckhove: Absoluut, maar hoe ben je er eigenlijk zelf in terechtgekomen, Thierry?
Thierry Reversé: Ik heb altijd het technische en commerciële aspect graag gecombineerd. Als je kijkt naar mijn eerste job die ik uitgeoefend heb, dat was in de liftsector.
Kris Vandekerckhove: De liftsector, ook iets dat naar boven en naar beneden ging?
Thierry Reversé: Ja, naar boven en naar beneden, maar liefst dat we naar omhoog gingen. Maar dat was ook de combinatie en dat was in de verkoop na installatie, dus de nieuwe toestanden deed ik niet, maar wel alles na verkoop: onderhoud, herstellingen, renovaties. En daar was ook wel het motto van: kijk, een klant heeft een bepaalde lift die niet helemaal functioneert zoals het moet. We kunnen een oplossing zoeken en als we daar een oplossing voor gevonden hadden, mooi geïmplementeerd hadden en die klant was tevreden, dan waren wij ook gelukkig. En zo wordt dat dan ook voortverteld, van: kijk, die firma maakt goede dingen en die persoon maakt goede dingen, je kan daar terecht.
Nu, ik heb natuurlijk het hele traject doorzwommen, wat uiteindelijk ook wel goed is dat je dat even doet, want je ziet alle aspecten. Maar dan ben ik een beetje weggegaan van de essentie. En de essentie voor mij was: ik ga naar een klant. Ik had een klein team dan, dat we samen aan de kar trokken, een technisch persoon, ik deed commercieel. En samen hadden we dan een equipe van een twintigtal techniekers die voor ons alle werken uitvoerden. Dat was heel leuk, maar dan zeggen ze: “Thierry, daar zit toch wel iets in. We gaan hem promoveren.” En dat heb ik ook heel graag gedaan, maar dan ga je veel te ver en ben je meer in die strategieën en structuren gaan werken. Dan ga je reizen naar het buitenland, de noordelijke landen gedaan, Zweden, Finland, Scandinavische landen.
Totdat ik het doorhad dat ik te ver ging van die klant die een oplossing zocht en die graag tevreden was van hetgeen dat geïmplementeerd werd. Toen heb ik nog een zijsprong gemaakt naar een familiebedrijf in West-Vlaanderen. Heel mooi bedrijf, professioneel bedrijf ook. Maar dat was een heel andere sector. Het product zelf werd technisch gemaakt en dan liep ik ook veel in die productieomgeving om te zien hoe dat gemaakt werd. Maar ja, dat wrong een beetje qua affiniteit bij mij. Ik had daar ook geen goede voeling met die markt.
En dan ben ik beginnen uitkijken. Dan heb ik gezegd: ja kijk, ofwel ga ik verdergaan in de trend waarmee ik nu bezig ben, gaan ze mij overal ergens plaatsen op een positie waar je goed in geacht wordt, maar waar je zelf misschien niet die vreugde hebt van alle dagen met een klant te gaan en daar dan een oplossing voor te vinden. En dan ben ik beginnen zoeken, zoals ze zeggen: springen. Ik mag het misschien niet zeggen: broek afdoen en springen. Maar dat is hetgeen dat ik gedaan heb. En dan ben ik op Arcadel gebotst, de vorige eigenaar, en dat is zeer snel gegaan. Ik denk dat we op minder dan drie maanden alles geconcludeerd en afgerond hebben.
En als ik daar buiten ging, heb ik mijn vrouw gebeld en gezegd: “Dat wordt het, dat moet ik hebben.” Het is een technisch product, het zit in de ergonomie, want dat is een groeiende markt. We worden allemaal ouder, mensen worden ouder. Als je kijkt naar de demografie van de mensen, binnen twintig, dertig jaar gaat de werkende bevolking nog meer slinken. We gaan een vergrijzing krijgen van de bevolking. Mensen moeten langer werken. Laten we dat aangenaam maken en laten we ervoor zorgen dat de mensen die op de werkvloer zitten dat lang kunnen uithouden. En dan ben ik gesprongen en heb ik Arcadel in januari 2015 overgenomen. Ondertussen meer dan tien jaar zijn we ermee bezig. Heel boeiend, nog altijd.
[07:11] Investeren in ergonomie
Kris Vandekerckhove: Een zeer boeiend traject inderdaad, want we hebben het al een paar keer aangeraakt natuurlijk. Is ergonomie eigenlijk niet nog altijd te vaak iets waar bedrijven pas in investeren wanneer het fout loopt in plaats van daar proactief naar te handelen?
Thierry Reversé: Dikwijls, heel dikwijls. Jammerlijk genoeg zien wij soms dat wij al op bepaalde plaatsen langs geweest zijn om een voorstel uit te werken samen met de klant, dat dat opzijgeschoven wordt en dat dat dan twee, drie jaar daarna terug naar boven komt omdat er jammerlijk genoeg iemand uitgevallen is, of dat er toch gezien wordt dat het door een externe preventiedienst aangekaart wordt als rode kaart of dat het op de maandelijkse vergaderingen met de sociale partners ook naar boven gebracht wordt van: ja, daar moet iets aan komen.
En spijtig genoeg wel, ja. Maar als je dan kijkt, ik sta ook veel in contact met mijn collega’s, als je naar Nederland kijkt: wij als Belgen staan vijftien, twintig jaar achter op dat vlak. Als je kijkt naar Nederland: er wordt een implementatie gedaan van een nieuwe productielijn. Het eerste waar ze aan denken is: ah, hoe kunnen we dat hier ergonomisch oplossen? Dat stuk weegt, dus we gaan kijken om daar een tilhulp bij te zetten die het voor de mensen die eraan staan vergemakkelijkt.
België maakt de laatste tien jaar wel die move ook, dat er meer betrokkenheid komt vanuit de vloer. Want dat is hetgeen dat mij het meest bezorgt: dat het niet gewoon top-down naar beneden doorgeduwd wordt, wat vroeger wel dikwijls een keer het geval was. Zo van: “Ja, het staat er, gebruik het nu. Je moet niet zagen, je hebt daar iets voor om ermee te werken.” Maar dat werkt niet. En dat zie je wel, dat die betrokkenheid bij de mensen groter en groter wordt.
[08:45] De aanpak van Arcadel
Kris Vandekerckhove: En wat maakt jullie aanpak dan eigenlijk anders dan andere oplossingen die er waarschijnlijk ook wel op de markt zijn?
Thierry Reversé: Onze aanpak is zeer persoonlijk. Wat bedoel ik daarmee? We zijn een klein bedrijf. We kunnen grote projecten aan, laat dat niet verkeerd verstaan. Maar in België zijn we een beperkt team, maar we zijn wel geruggesteund door Italië, waar er 250 tot 300 mensen zitten. Plus ons internationaal netwerk van Dalmec, die ons ook volledig ondersteunt in het geval dat we effectief ergens een resource tekortkomen om zaken te doen.
Maar waar maken wij het verschil? Ik durf ook niet zeggen: ik ben geen pure verkoper. Ja, ik verkoop graag oplossingen aan mijn klanten. Maar ik praat niet graag over verkoop. Ik heb liever een goede oplossing. En soms verlies ik hem omdat we te duur zijn of omdat de klant zegt: “Ja, ik ga het toch niet doen.” Maar we zien ook wel dikwijls dat ze terugkomen. Soms bied ik ook niets aan en gaan ze naar ergens anders en nemen ze daar dan een oplossing waarvoor ik soms waarschuw van: pas op, doe dat niet, want om die en die reden gaat het niet goed gebruikt worden.
En ik vind dat gewoon zonde als je dan een investering doet van 20.000, 30.000, wat dat ook mag zijn, 10.000. Elke euro die je te veel uitgeeft aan zo’n toestel dat niet gebruikt wordt, is er één te veel. En dat kun je effectief goed inzetten als je daar goed over nadenkt.
Dus het is de persoonlijke aanpak. Iemand die bij ons komt, die wordt van eerste contact tot en met de implementatie altijd met mij in contact staan. Dat is het voordeel omdat ik zowel het commerciële luik uitwerk, maar ook het technische luik ga uitwerken. Ik sta in contact met mijn leverancier, dus mijn klant moet niet naar Italië bellen om daar uitleg te geven. Ik zorg daarvoor, voor die ruggensteun. Maar we maken het effectief voordat het in productie gaat en voordat het in gebruik komt, dat het perfect werkt.
[10:33] Werking van pneumatische manipulatoren
Kris Vandekerckhove: En om toch eventjes kort technisch in de diepte te gaan. Je hebt gezegd: jullie gebruiken lucht om dingen op te heffen die echt heel zwaar zijn. Hoe werkt dat dan precies?
Thierry Reversé: Je hebt altijd een compressor nodig. Het is geen elektrisch systeem. Dus als je het toestel op de persluchtleiding aansluit, gemiddeld zeven bar, dan hangt het een beetje af. Soms is dat iets meer. Zeker als je naar zwaardere gewichten gaat, gaat dat naar acht of negen bar. Maar dan kunnen we daar een versterker tussen steken. Dat is een beetje technisch, maar we kunnen dat allemaal oplossen. Omdat we ook zien in tendens: perslucht heeft ook zijn kost. Als je in een volledig bedrijf een bar naar omhoog moet gaan doen, kost dat wel wat centen. Dus we hebben daar wel alternatieve oplossingen voor die ervoor zorgen dat de klant zijn net op een bepaald niveau kan houden en dat wij toch met ons toestel de nodige druk hebben om daar de juiste werking mee te doen.
Dus je hebt geen elektriciteit nodig. Dat maakt ook dat het een zeer betrouwbare technologie is. Vochtige ruimtes, stofrijke ruimtes, je mag buiten staan, dat heeft daar geen invloed op. En dat was ook hetgeen dat mij daar vroeger in aantrok: het is een betrouwbare technologie, het is ook beheersbaar. Als je naar dat schema kijkt, dat je altijd een leiding uithaalt, het ergste dat er kan gebeuren is dat er lucht uitkomt. Plaats het terug en je zoekt verder naar je probleem.
Elektriciteit gebruiken wij alleen als we effectief gaan werken met een schoepenpomp, dus een turbine eigenlijk, om vacuüm te genereren met zakgoed of als het echt zeer luchtdoorlatende materialen zijn. Maar dat wordt louter gebruikt als – om het een beetje degraderend te zeggen – stofzuiger. Want alle functies naar veiligheid, uitbalancering enzovoort zijn altijd perslucht gestuurd. We scheiden die twee graag.
[12:10] Onderhoud van de toestellen
Kris Vandekerckhove: En hoe zit het dan met onderhoud? Zitten daar niet zo heel veel bewegende delen aan precies?
Thierry Reversé: Ja, je hebt mechanische delen die bewegen natuurlijk. Alles is verbonden met boutverbindingen. Wij doen eenmaal per jaar een nazicht van die toestellen, omdat je natuurlijk ook interfaces hebt. Je hebt drukknoppen, je hebt ventielen die daarachter zitten. Er zijn ook mechanische punten die moeten nagekeken worden.
Het volledige toestel wordt ook gemaakt zonder olie. Dus wij proberen ook als klant te zeggen: je moet daar geen olie aan smeren en probeer daar zo weinig mogelijk vet aan te doen. Want hoe meer vet en hoe meer olie je eraan doet, hoe slechter dat dat werkt. Want dan komt er stof in en dan begint dat te plakken.
Dus eigenlijk, eens dat het geïnstalleerd is, is het een vrij onderhoudsarm toestel. Maar voor de veiligheid en om te zekeren dat alles goed functioneert, doen wij toch een jaarlijks nazicht. Want je hebt nog een externe factor en dat is je perslucht. Als die perslucht niet droog of zonder olie is, kan dat wel een invloed hebben op je werking. En dat zien wij soms wel. Als je dan drukvatjes loslaat, dat er plots een fontein uitkomt en dat je daar een douche krijgt. Of dat je ziet dat bepaalde veiligheden niet meer deftig werken omdat er effectieve vervuiling zat in die perslucht. En het is daarvoor dat we eigenlijk wel een jaarlijkse controle doen.
[13:23] Projecten waar Arcadel trots op is
Kris Vandekerckhove: Toppie, ik neem aan dat jullie zeker enkele projecten hebben waar je supertrots op bent?
Thierry Reversé: Ja, we hebben heel veel projecten waar we supertrots op zijn.
Kris Vandekerckhove: Allemaal uiteraard.
Thierry Reversé: Ja, ja, ja. Maar er zijn er twee die eruit springen, als ik ze alle twee even kort mag toelichten.
Kris Vandekerckhove: Absoluut.
Thierry Reversé: Het eerste is DAF Trucks in Westerlo. Die hebben in 2019 de mogelijkheid gekregen om een volledig nieuwe trimming te plaatsen in België.
Kris Vandekerckhove: Voor degenen die dat niet weten, wat is trimming?
Thierry Reversé: Trimming is de cabine, dus eigenlijk de ruimte waar de vrachtwagenchauffeur in zit. De stoelen, het dashboard, het bed dat erin zit, de hemelkasten zoals ze dat noemen. Dus eigenlijk alles wat in die carrosserie zit, in die cabine, dat noemen ze trimming. Dus al die stukken daar waren het onderwerp van een lijn.
Dus er komt eigenlijk een naakte cabine toe waar er twee deuren moeten afgehaald worden. En dan moet alles toegevoegd worden. Er komen stoelen in, er komt een dashboard in, er wordt de voorruit opgeplaatst, er komt daar een motorkap van vooraan. Dus heel divers.
En dat was een zeer groot project. Ze hadden een oude trimmingfabriek, maar met de lancering van het nieuwe model gingen ze ook een volledige nieuwe lijn zetten. De assen worden ook hier in Westerlo gemaakt. En dan gaat eigenlijk die cabine, die volledig afgewerkt is, zonder onderstel wel te verstaan, naar Nederland, naar Eindhoven. Daar zijn onze collega’s in Nederland dan die de banden op het chassis brengen. En dan wordt eigenlijk het chassis samengebracht met die cabine.
Daar hebben ze ook wel wat vernieuwingen gedaan, maar minder drastisch omdat het design van die cabine helemaal anders was dan vroeger. Trouwens ook een heel mooie vrachtwagen geworden, als ik dat mag zeggen.
Maar dat was een zeer uitdagend project, zeker naar ons toe, omdat daar niets op de grond mocht staan. Dus alles moest aan het plafond hangen, alles moest aan de structuur hangen boven. Plus DAF had eigenlijk een voorstudie gemaakt met een partner waar ze vroeger mee samenwerkten die een totaal ander concept had van werking dan wij. Dus we hebben ons enerzijds moeten plooien naar de layoutconfiguratie zoals zij voorzien was, maar wel met de kwaliteit en alle garanties dat alles op een deftige manier ingebracht wordt zonder schade te berokkenen aan het geheel.
En rekening houdend met de intakttijd. Want dat is natuurlijk een lijn die beweegt. Mensen die in automotive zitten, weten dat. Die lijn beweegt, die staat niet stil. En als die stil staat, begint alles af te gaan. En als dat een manipulator is die daar de oorzaak van is, dan weet je het snel. Dus dan wil je niet op je geweten hebben dat daar een trimminglijn tien minuten of een halfuur stil staat. Dus dat waren verschillende uitdagingen die ook ik zelf nog nooit gedaan had. Maar ja, als je het nog nooit gedaan hebt, dan kun je het wel zeker. En dat was een beetje het motto waarmee we erin gestapt zijn. En heel mooi uitgewerkt.
[16:23] De schaal van het DAF-project
Kris Vandekerckhove: Maar dat lijkt mij toch een zeer groot project. Want we spreken hier over zo’n band waarop er op bepaalde plaatsen die manipulatoren staan van jullie. Dat lijkt mij toch een groot project geweest te zijn dan.
Thierry Reversé: Dat is een heel groot project geweest, ja. Ik denk dat dat zestien of achttien toestellen ineens waren die ook op een zeer korte tijdspanne van één maand volledig moesten geïnstalleerd worden. En dan heb je natuurlijk nog, de automotive is een zeer veeleisende sector waar er testingen gebeuren. Er werden equipes opgezet voor bepaalde onderdelen. Als je bijvoorbeeld de cockpit hebt, dat is een bepaald onderdeel, en die equipe moest dat dan inbrengen en commentaar geven. Ja, dat moet anders, dat moet bijgesteld worden. Dus er was ook nog wel heel wat fine-tuningwerk aan te pas gekomen nadien.
Maar we hebben dat heel mooi afgewerkt en de klant was ook heel tevreden en is nog altijd heel tevreden. Waarbij we ook vandaag al nieuwe toestanden bij geïmplementeerd hebben. En het is een schone vrachtwagen.
Kris Vandekerckhove: Het is een hele mooie vrachtwagen. Die gaan we straks bekijken. Je had het ook nog over een andere case.
Thierry Reversé: Ja, dat klopt.
[17:23] Case bij Brustor
Kris Vandekerckhove: Als we het een beetje dichter bij huis zoeken?
Thierry Reversé: Dan hebben we Brustor. Dat is een heel mooie klant. Dat is een nieuwe klant ook, die hadden wij vroeger niet in ons klantenportefeuille. Wat doet Brustor? Brustor doet alles van zonwering. Dat gaat van terrasoverdekkingen naar stores, naar het zonnescherm dat je kan uitdraaien of elektrisch laten in- en uitschuiven. Dat is typisch iets dat Brustor doet.
Maar je weet ook: als je een terras hebt van zeven meter breed of lang en drie of vier meter diep, dat dat grote dingen zijn. Dus dat wordt allemaal toegelegd, die toebehoren worden daarbij gezet, dat wordt in karton en dozen gestoken, dat wordt gestrapt. En dat was een manueel proces.
Een keer dat dat gestrapt is, dus dat is dan een mooie lijn gemaakt zodat het allemaal schoon in lijn liep. Maar op het einde zit je dan met een doos van 150 kilogram, worst case. En dan moet je die zorgvuldig van die band opnemen, in een kooi gaan plaatsen voor dan verdere verdeling naar de installateur toe. Zonder dat daar schade aan komt wel te verstaan.
En dat was wel een pijnpunt. En daar zagen we enerzijds dat ze twee mensen nodig hadden om dat te doen en dat dat dikwijls een keer opgenomen werd en op een zeer onlichte manier naar beneden plofte, met alle gevolgen van dien natuurlijk.
En daar hebben we eerst ingezet op: ze zijn bij ons geweest, ik heb dat uitgelegd. Dat is ook een heel traject geweest. We hebben een volledige showroom ingericht, dat is het eerste werk dat ik gedaan heb ook als ik bij Arcadel begonnen ben. Een showroom ingericht waar alle soorten technologieën staan: klemming, vacuüm, haaksystemen enzovoort. Ook verschillende gewichten, verschillende sturingen, zodanig dat de klant dat kan testen.
Dus Brustor is bij mij geweest, trouwens Davy heeft dat ook gedaan, en dan hebben zij daar die testing kunnen doen en eens kunnen kijken van: ja, hoe werkt dat juist? Hoe gedraagt zich zo’n toestel? En als je dan ziet dat de mensen met de mond open staan kijken van: “Werkt dat zo? En werkt dat zo soepel?” Dat is wel altijd een zeer aangenaam gevoel om te hebben.
En uiteindelijk heeft Brustor, nadat we ook nog een klantenreferentie bezocht hebben, één toestel aangekocht. En dat was eigenlijk de grotere uitdaging. Dat is een hangend verrijdbaar systeem waarbij het toestel omhoog gehangen wordt aan een wagen en dan in een rail voorwaarts en achterwaarts beweegt, waarmee ze 33 meter konden coveren om meer flexibiliteit te hebben.
Dus er zijn één of twee uitgangen, ze wilden de dozen opnemen en dan bijvoorbeeld een kist die tien meter verder ligt gebruiken, en dan de volgende vijf meter enzovoort. En dat hebben we toen ook geïmplementeerd. Daar hebben we heel positieve feedback gehad. De operatoren die daar vroeger werkten vielen dikwijls eens uit ook. En het zijn zo van die werkposten waar niemand wil staan. Maar nu is iedereen content.
Kris Vandekerckhove: Een doos van 150 kilo wil er niemand de hele tijd heffen.
Thierry Reversé: Nee, nee, nee.
Kris Vandekerckhove: Dus dat is een tweede case waar jullie bijzonder trots op zijn?
Thierry Reversé: Ja, dat we daar mogen mee samenwerken, hier lokaal.
[20:23] Ergonomie en robotisering
Kris Vandekerckhove: Maar goed, terwijl je bezig was, en vooral bij beide cases eigenlijk, dat deed mij aan iets denken. We zitten, en we kunnen het ook niet meer wegsteken, en zeker in de industrie, met een toenemende automatisatie, een toenemende robotisatie. Welke rol spelen jullie daar dan in?
Thierry Reversé: Wij zijn dikwijls een aanvulling, niet altijd een directe concurrent, als ik dat zo mag zeggen. Als je naar robotisering kijkt, dan kom je nogal snel in repetitief werk. Productiebedrijven die full continue werken, 24 op 24, 7 op 7, of toch mensen in een dagshift werken, maar waar er een grote cadans is. Wij kunnen die cadans ook aan, maar wat is het verschil? Eén: naar investering toe is het een aanzienlijk verschil. Want het wordt wel minder duur, die robotisering, maar wij blijven nog altijd met die flexibiliteit zitten. Dus je schakelt de persoon niet uit.
Soms kan je door te gaan optimaliseren – en dat is hetgeen dat wij zoeken ook – ervoor zorgen dat er andere mensen op de werkvloer niet meer gestoord worden met: “Kom, wil jij een keer helpen om dat te verplaatsen?” Dus dat wordt geëlimineerd door hetgeen dat wij aanbieden. Maar je hebt één persoon die nu op een aangename manier zwaardere dingen kan op een efficiënte en ergonomische manier gaan verplaatsen.
En dikwijls werken wij ook in combinatie waarbij er een output is van een robot of een invoer naar een robot, waar wij dan het invoertraject of het uitvoertraject gaan doen. Omdat dat niet rendabel genoeg is om daar een tweede robotcel te gaan zetten die ook allerlei veiligheden vraagt waarbij je zelf als persoon niet mag ingaan.
Plus, je mag ook niet vergeten: onze toestellen zijn al zodanig ontwikkeld dat wij verwisselbare toolings kunnen aanbieden, heel snel zelfs, die heel soepel werken zonder dat je daar heel veel tijdverlies mee hebt. Je hebt nooit tools nodig om die wissel uit te voeren. Dus dat maakt de combinatie van die twee. Daarom zie ik dat niet zozeer als een bedreiging voor ons.
Kris Vandekerckhove: Maar eerder als een aanvulling?
Thierry Reversé: Ja, een aanvulling. En er zijn ook veel kleinere bedrijven die zeggen: die robotisering is niets voor ons. Ook omdat ze bijvoorbeeld maar één week draaien of die cadans lager is. En dan hebben wij wel effectief iets nodig om die mensen te ontlasten. Maar die robot, die investering kunnen wij niet verantwoorden. Als die prijskaartjes weet dat het dan over een tienvoud gaat, dan is de beslissing rap gemaakt.
[22:47] Wanneer bedrijven Arcadel moeten contacteren
Kris Vandekerckhove: Wanneer is het voor een bedrijf eigenlijk het juiste moment om met Arcadel in gesprek te gaan?
Thierry Reversé: Zo vroeg mogelijk.
Kris Vandekerckhove: Uiteraard.
Thierry Reversé: Ja, nee, daar raden wij ook aan. Van zodra je een vraagstuk hebt over hoe iets moet opgenomen worden of je gaat een proces vernieuwen. Mensen zeggen: “Ja kijk, we hebben een nieuw product dat hier aankomt.” Betrek ons daarbij. Wij komen gratis vrijblijvend langs. En als wij iets kunnen aanbieden en wij kunnen helpen, gaan wij dat ook doen. Is dat een andere oplossing, dan gaan we dat ook zeggen.
Ik ben daar heel duidelijk in. Als de mensen naar mijn showroom komen in Roeselare, dan geef ik dat ook mee, wat de mogelijkheden zijn. Maar als ik twijfels heb over het feit dat er een bepaalde beweging manueel is voordat ze iets gaan opnemen, dan uit ik die ook. En het gebeurt dat ik gewoon niets aanbied omdat ik niet wil dat die klant een investering gaat doen die daar dan staat en niet gebruikt wordt. Het moet wel degelijk gedragen worden door de vloer en naar boven gaan en een meerwaarde hebben. Dus wanneer komen ze bij ons? Hoe vroeger we in het proces zitten, hoe beter we kunnen inspelen op die nood. En eventueel, als de omgeving nog moet aangepast worden, kunnen we dat ook nog gaan doen.
Alhoewel, we proberen ons zoveel mogelijk te plooien binnen de bestaande structuren, omgeving, producten en beperkingen. Alles wordt op maat gemaakt uiteindelijk.
[24:05] Arbeidsvreugde en rendement
Kris Vandekerckhove: Om zo optimaal mogelijk arbeidsvreugde en geluk te verspreiden.
Thierry Reversé: Ja, dat klopt. Arbeidsvreugde zowel bij de werknemer als bij de werkgever. Daar komen we nog eens op terug. Want de werkgever is eigenlijk de persoon die wel moet overtuigd worden. De eigenaar van het bedrijf die zegt: “Ja, moet jij daar nu 30.000 euro aan uitgeven?” Ik spreek nu over 30.000 euro, dat kan minder zijn ook voor een toestel. “En wat brengt mij dat op?”
Maar als je dan kijkt: als nadien die werknemer gelukkig is, hij valt niet meer uit, hij heeft geen rugpijn meer, hij komt graag werken…
Kris Vandekerckhove: Moet niet vervangen worden.
Thierry Reversé: Moet niet vervangen worden, want dat is een heel belangrijk punt. Veel mensen onderschatten de indirecte kost van het vervangen van mensen. Een interim die in de plaats wordt gezet, die betaal je niet aan het gewone tarief van een gewone werknemer, want dat is maal twee, maal drie, maal vier. Die outsourcers moeten ook hun boterham verdienen. Plus, je hebt die HR-molen die daarachter zit, die tijd moet rekenen in selectie, recrutering.
En dan, als die persoon op de vloer zit, die gaat niet aan dezelfde efficiëntie werken als die werknemer die dat dag in dag uit doet. Die gaat misschien aan zestig, zeventig, tachtig procent van zijn capaciteit werken. Met de kans dat er dan nog een keer schade komt. Dan heb je die imagoschade weer als bedrijf naar je klant toe. Dus er zijn veel facetten die het wel verantwoorden om die investering te doen.
En wat we – ik heb het daarnet al kort aangehaald – zien, is dat als die werknemer uiteindelijk tevreden is, die werkgever ook tevreden wordt. En dat is hetgeen dat we nodig hebben.
[25:25] Afsluiting van het gesprek
Kris Vandekerckhove: Zo is dat. Wel Thierry, bedankt voor dit boeiende gesprek. Wat we vandaag meenemen, wat hebben we geleerd vandaag? Dat ergonomie veel meer is dan comfort alleen. Het heeft een directe impact op veiligheid, productiviteit en zelfs de toekomst van productiebedrijven. Dus werk je zelf in een productieomgeving en herken je de uitdagingen waarover we vandaag hebben gesproken, dan is het zeker de moeite om eens te bekijken welke oplossingen er mogelijk zijn bij Arcadel en bij Thierry.
Bedankt voor het luisteren naar deze podcastaflevering met Thierry Reversé van Arcadel. Vond je dit gesprek interessant? Deel het gerust met collega’s of binnen je netwerk. Dankjewel Thierry en tot de volgende.
Thierry Reversé: Dankjewel, graag gedaan.
Kris Vandekerckhove: Dank je dan.
